Megapen Kid

Cloxacillin เป็นยาปฏิชีวนะกลุ่มเบต้า-แลคแทมแบบกึ่งสังเคราะห์ (semisynthetic beta-lactam antibiotic) ในกลุ่ม penicillin มีลักษณะเด่นคือทนต่อเอนไซม์เบต้า-แลคแทมเมส (beta-lactamase) ที่ผลิตโดยแบคทีเรียบางชนิด จึงออกฤทธิ์ได้ดีต่อสายพันธุ์ที่ดื้อต่อ penicillin[1] Cloxacillin ได้รับการพัฒนาเป็นอนุพันธ์ที่มีคลอรีน (chlorinated derivative) ของ oxacillin ได้รับสิทธิบัตรในปี 1961 และได้รับการรับรองให้ใช้ทางการแพทย์ในปี 1965 โดยการสังเคราะห์เป็นผลงานของนักวิจัย Doyle และ Nayler[2] มีข้อบ่งชี้หลักสำหรับรักษาการติดเชื้อที่เกิดจาก Staphylococcus aureus ที่ไวต่อยา (รวมถึงสายพันธุ์ที่ผลิตเบต้า-แลคแทมเมส) เชื้อ streptococci กลุ่มเบต้า-ฮีโมไลติก และเชื้อ pneumococci โดยมักใช้รักษาภาวะต่าง ๆ เช่น การติดเชื้อที่ผิวหนังและเนื้อเยื่ออ่อน ปอดอักเสบ กระดูกอักเสบ (osteomyelitis) และข้ออักเสบจากเชื้อ (septic arthritis)[2] Cloxacillin ได้รับการบรรจุอยู่ในบัญชียาหลักขององค์การอนามัยโลก (World Health Organization's List of Essential Medicines) เนื่องจากมีประสิทธิภาพ ความปลอดภัย และความคุ้มค่าในการรักษาการติดเชื้อแบคทีเรีย